طوبی

نفسم تنگ شده بس که دویدم بابا
بس که از دوری تو ناله کشیدم بابا

یاس بودم من و از جور خزان افسردم
وقتی از ناقه فتادم چو گلی پژ مردم
هر کجا نام تو را روی لبم می بردم
بی امان زدشمن تو تازیانه خوردم

دیدها بگشا به سویم ای زاده خیر الورا
ترس آن دارم گشایی چشم و نشناسی مرا

مجید رجبی/ مشرق نیوز

سلام. نام من «عبدالله» است. اهل قبیله ی بنی فَزاره.
داشتم از مکه بیرون می رفتم که یار قدیمی ام «زهیر» را دیدم. هم دیگر را در آغوش کشیدیم و خوشحال تر شدم وقتی فهمیدم مقصد او هم کوفه است! و الان، مدتی است که هم راهِ عیالات و خویشان او، صحرا و کوه را پشت سر گذاشته ایم.

زهیر صدایم زد: عبدالله! حواست کجاست باباجان! آن سیاهی را نزدیک کوه می بینی؟ مدّتی است همراه ما دارد می آید. نگرانم که قصد عیالات و آذوقه ی ما را کرده باشد!
به خودم آمدم. راست می گفت، در دل این صحرا به هر سیاهی ای نباید اعتماد کرد. گفتم: «جناب زهیر! من می روم سر و گوشی آب بدهم و برگردم.»
…
خدای من! این که کاروانِ «پسر فاطمه» است! حسین، وسط این صحرا چه می خواهد؟ آن هم با این همه بانوی سیاه پوش و بچه های خردسال! زودتر بروم، زهیر را خبر کنم که از شنیدنش خوشحال می شود!

به سرعت بازگشتم و جریان را گفتم. اما بر خلاف انتظار، زهیر خشکش زد.

ادامه »

تسویف از ریشه ی سوف و به معنای تأخیر انداختن، مماطله و امروز و فردا کردن و کار امروز را به فردا انداختن است.
گاهی حالتی در انسان به وجود می آید که او خود می داند در کاری اشتباه می کند و قصد برگشتن از آن کار را هم دارد؛ اما گویی توان تصمیم گیری و اقدام کردن را از دست داده است و هرگاه تصمیم به بازگشت می گیرد، وسوسه می شود که هنوز فرصت بسیار است و خویشتن را به فردا وعده می دهد و انجام آن کار را به وقت دیگری موکول می کند. لحظه ها پشت سر هم می آیند و می روند و او اسیر کارهای دیگری است. این حالت، ممکن است هم درکارهای مادی پیش آید و هم در کارهای معنوی. به این حالت «تسویف» یا «مطال» گفته می شود .

همان طور که «تسویف» در امور مادی و دنیوی، انسان را از تنگی وقت غافل می کند و از انجام آن کار باز می دارد، در امور معنوی نیز باعث غفلت او از خدا، مرگ و قیامت می شود و از اعمال نیک باز می دارد.

در آموزه های معصومان (ع) به شدت چنین حالتی تقبیح و به عواقب آن هشدار داده شده است. امام علی(ع) در دعای کمیل از این حالت به خدا شکایت کرده، می فرماید: «و خدعتنی الدنیا بغرورها و نفسی بجنایتها و مطالی؛ و دنیا مرا با غرور (و ظاهر فریبنده اش) فریفته است، و نفسم با جنایتش، و با مماطله کردنم (مرا بازداشته است)»

یکی از مکاید و حیل شیطان تسویف در توبه است، به این معنی که توبه بنده را به تأخیر اندازد و وسوسه می کند که چون فرصت باقی است، به فلان گناه اقدام نما و بعد از آن توبه کن، غافل از آن که عقوبت گناه متحقق، و بر فرض توبه، قبول آن مشکوک می باشد، حضرت امیر المؤمنین علیه السلام فرماید: ترک الذّنب اهون من طلب التّوبة: ترک گناه آسانتر است از طلب توبه.

پایگاه اطلاع رسانی حوزه

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَ لِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَ مَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صَالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْانْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَآ أَبَداً ذَ لِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

(یاد كن) روزى كه خداوند شما را براى (حضور در) روز اجتماع گرد مى ‏آورد آن، روزِ حسرت و پشیمانى است و هر كس به خداوند ایمان آورد و كار شایسته انجام دهد، بدى‏ هایش را مى‏ پوشاند و او را به بهشت‏ هایى كه از زیر (درختان) آنها نهرها جارى است وارد مى‏كند. در آنجا براى همیشه جاودانه هستند؛ این است رستگارى بزرگ.

یکی از اسم های روز قیامت یَوْمُ التَّغَابُنِ است یعنی کلاه سرش رفته ،یعنی روزی است که انسان می فهمد کلاه سرش رفت .

حدیث داریم که وقتی انسان می رود بهشت جایش را توی جهنم به او نشان می دهند. می گویند اگر بد بودی آنجا جای تو بود .

به جهنمی ها هم نشان می دهند که اگر آدم خوبی بودی آنجا جای تو بود . یعنی بهشت را به او نشان می دهند این دلش می سوزد حساب می کند که خیلی مغبون است . درس هایی از قرآن استاد قرائتی1364/9/21

 آیت الله بهجت ( ره ) :

هر روز، یک روایت از کتاب (جهاد النفس) وسائل الشیعه را مطالعه کنید.

در واضحاتش بیشتر فکر کنید. بعد این را در خودتان می بینید که سر یک سال، عوض شده اید!

ما باید با احادیث سر و کار داشته و آنها را مطالعه کنیم؛ چرا که شفا در اینها است.

 از نکته های ناب

نتیجه اعمال مؤمنین سه چیز است: حیات طیبه، بهشت در آخرت و رضایت پروردگار.

اگر مطیع خدا و پیامبر(ص) نباشید چیزی برای شما نمی ­ماند و هیزم جهنم می­ شوید.

زندگی حیوانات هم به هیچ یک از این سه نتیجه ختم نمی­ شود و در این صورت فرقی بین این انسان­ ها و حیوان نیست.

استاد حسین انصاریان / پایگاه عرفان

با  سلام و عرض تسلیت به مناسبت ایام سوگواری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام

پیشنهاد می کنم اگر تا به حال کتاب از حسین (علیه السلام) تا مهدی (عج) اثر محمدرضا  فوادیان را نخوانده اید حتما در این ایام زمانی را به مطالعه ی این اثر اختصاص دهید .

این کتاب به وسیله انتشارات بنياد فرهنگي حضرت مهدي موعود (عج) در سال 1385 منتشر شده .