طوبی

«بریده اسلمی » می گوید: من شنیده بودم که رسول خدا (ص) فرموده بود: بهشت مشتاق سه نفر است، من و افراد مختلفی مایل بودیم که این افراد را، آن حضرت معرفی کند وبشناسیم، تا اینکه «ابوبکر» به جمع ما پیوست و کسی به او گفت: توصدیق و یار غار پیامبری (ص) ، و مناسب است تو از رسول خدا (ص) سؤال کنی، این افراد چه کسانی هستند؟

ابوبکر گفت: من می ترسم سؤال کنم و خود جزء آنان نباشم و بعد از این جهت، مورد ملامت قبیله ام «بنی تیم » واقع شوم.

طولی نکشید که «عمر» به جمع ما پیوست، به او نیز گفته شد: از رسول خدا (ص) سؤال کند، آن سه نفری که بهشت مشتاق آنهاست، کیستند؟

عمر نیز گفت: من می ترسم سؤال کنم و خود از آنان نباشم و بعد بدین خاطر موردملامت قبیله خود «بنی عدی » قرار گیرم.

سپس طولی نکشید، علی (ع) آمد، به او گفته شد: رسول خدا (ص) فرموده: بهشت مشتاق سه نفر است، اگر تو سؤال کنی آنان کیستند، بسیار مناسب خواهد بود.

علی (ع) گفت: مانعی ندارد، سؤال می کنم، اگر خود جزء آنها باشم حمد الهی راانجام می دهم، (و اگر از آنان نباشم از خدا می خواهم از آنان گردم) .

آنگاه علی (ع) به عرض رسانید: ای رسول خدا (ص) تو گفته ای: بهشت مشتاق سه نفر است، آنها کیستند؟

رسول خدا (ص) فرمود: تو از آنان و بلکه اولین شخص آنان هستی، بعد سلمان فارسی، زیرا وی مرد کهنسالی است و برای تو یاور خیرخواهی است، که باید او را یاور خود قرار دهی. و شخص سوم عمار یاسر است، که به همراه تو در جنگها شرکت می کند وخیر او فراوان است، نور او درخشان است و اجر و پاداش بزرگی خواهد داشت .

سلمان فارسی استاندار مداین / احمد صادقی اردستانی

 آیت الله مهدوی کنی : در محاسبه (نفس) باید کاملا خود را از خویشتن تخلیه نمود، یعنی باید خود را به جای دیگری فرض کرد و مورد محاسبه قرار داد.

الا یا اهل العالم انا الامام القائم  

الا یا اهل العالم انا الصمصام المنتقم  

الا یا اهل العالم ان جدی الحسین قتلوه عطشانا

الا یا اهل العالم ان جدی الحسین طرحوه عریانا

الا یا اهل العالم ان جدی الحسین سحقوه عدوانا  

حی علی العزاء ، حی علی البکاء    فی ماتم الحسین ، مظلوم کربلا

هنگامى كه امام حسين عليه السلام متولّد شد، پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله پس از بشارت و تهنيت ، خبر از شهادت نوزاد و كيفيّت كشته شدنش را داد، حضرت زهراء سلام اللّه عليها سخت گِريست و اظهار داشت : در چه زمانى اتّفاق خواهد افتاد؟

پيامبر اسلام فرمود: زمانى كه من و تو و پدرش ، علىّ و برادرش ، حسن نباشيم و او يعنى ؛ حسين تنها باشد.

آن گاه گريه حضرت زهراء سلام اللّه عليها افزون يافت و گفت : چه كسى براى فرزندم گريه و عزادارى خواهد كرد؟

حضرت رسول فرمود: فاطمه جان ! زنان و مردان امّت من بر مصيبت او و اهل و عيالش مى گريند و نوحه سرائى و عزادارى خواهند كرد، و اين نوحه سرائى و عزادارى هر سال تجديد خواهد شد؛ و چون روز قيامت برپا شود تو، زنان گريه كننده و عزادار بر حسين را شفاعت نموده و من ، مردانشان را شفاعت مى كنم .

و اى فاطمه ! تمام چشم ها در قيامت گريان مى باشند، مگر آن چشمانى كه در عزا و مصيبت حسين عليه السلام گريان بوده باشد كه آنان خندان و خوشحال وارد بهشت خواهد شد.

معالى السّبطين : ج 2، ص 11، بحار: ج 44، ص 29، ح 37.

سينه زنان حسين زمزمه بر پا کنيد
ماه محرم شده ياری زهرا کنيد

باني بزم عزا مادر او فاطمه است
آمده قامت کمان خوب تماشا کنيد

ذکر حسين جان ما از شهدا مانده است
جامعه را زنده با، ذکر مسيحا کنيد

ناز گنه کار را مي خرد ارباب ما
امر کند هر که را گم شده پيدا کنيد

نوکر هر ساله ايم پای قرار آمديم
موسم درد دل است عقده ي دل وا کنيد

بر اثر معصيت خشک شده اشک من
ديده خشکيده را وصل به دريا کنيد

گريه براي شما دار و ندار من است
چشمِ پُر از گريه ای، می شود اعطا کنيد

راه نشانم دهيد برگ امانم دهيد
کاش که با اين گدا شبيه حر تا کنيد

صحن حسينيه ها گوشه ای از کربلاست
عرش نشينان عشق فخر به موسی کنيد

بي کفن کربلا حضرت آقا سلام
اذن عزاداری، ما همه امضا کنی

شاعر: قاسم نعمتي

 آیت الله حائری شیرازی :  فقهای ما ضمن کلاس هایشان که مسئولیت آفرین بود، یک ساعت را تذکر اخلاقی می دادند که این امر، احساس مسئولیت را احیا می کرد.

 یادم هست که یک بار حضرت امام قدس سره یک نکته اخلاقی را حین درس در مسجد سلماسی بیان فرمود ، چشم های آقای مصباح سرخ و محاسنش خیس شده بود و این تحول بالای اخلاقی در حالی بود که امام قدس سره در بیان آن نکته، نه گریه کرد و نه حالت گریه گرفت.

 این نظام اخلاقی حوزه بود و مدرن ترین و مترقی ترین کار هم همین است که استاد برجسته در علم، نمونه در عمل هم باشد.

اگر ما این الگو را بخواهیم در مدارس آموزش و پرورش اجرا کنیم، بهترین معلم ریاضی، باید معلم اخلاق هم باشد نه مربی امور تربیتی.

 منبع : پایگاه اطلاع رسانی آیت الله حائری شیرازی

زنان می‏ توانند تحصیلات عالیه کنند. بعضی ها خیال می‏ کنند که دختران نباید تحصیل کنند. این، اشتباه و خطاست. دختران باید در رشته‏ هایی که برای آن‏ها مفید است و به آن علاقه و شوق دارند، تحصیل کنند.

جامعه، به تحصیلات دختران هم نیازمند است؛ همچنان که به تحصیلات پسران نیازمند است.البته محیط تحصیل باید سالم باشد؛ هم برای پسر و هم برای دختر.

دانشگاه باید برای فرزندان مردم امنیت داشته باشد؛ چه دختر و چه پسر. کوچه و خیابان باید از لحاظ ناموسی و اخلاقی امنیت داشته باشد؛ چه برای دختران و چه برای پسران؛ فرق نمی‏ کند.

در صورتی که این امنیت حاصل شود، آن وقت در محیط امن، در کوچه و بازار امن، در دانشگاه امن، در دبیرستان امن که امنیت اخلاقی و فکری تأمین شده است- و مسئولان و پدران و مادران باید آن را تأمین کنند- دختر مسلمان، پسر مسلمان، مرد مسلمان، زن مسلمان می‏ توانند فعّالیت خودشان را بکنند.

برای اینکه آن اختلاطی که قبلًا گفتم، پیش نیاید و حدود اخلاقی حفظ شود، اسلام برای زن حجاب را معیّن کرده است. خودِ این حجاب، یکی از وسایل امنیت است. با حجاب زنِ مسلمان، هم خود زنِ مسلمان امنیت پیدا می‏ کند و هم مردان مسلمان امنیت پیدا می‏ کنند.

آن جایی که حجاب را از زنان دور می‏ کنند، آن جایی که زن را به عریانی و برهنگی نزدیک می ‏کنند، در درجه‏ ی اوّل، امنیت از خود زن و در درجه‏ ی بعد، از مردان و جوانان گرفته خواهد شد.

برای اینکه محیط سالم و دارای امنیت باشد؛ زن بتواند کار خود را در جامعه انجام دهد، مرد هم بتواند مسئولیت های خود را انجام دهد، اسلام حجاب را معیّن کرده است که این حجاب، یکی از آن احکام برجسته ‏ی اسلام است .

بیانات امام خامنه ای (مد ظله العالی) در اجتماع زنان خوزستان ۱۳۷۵/۱۲/۲۰