اندر حکایت سربازی ما !
در مورد همه چیز حرف می زنیم از فرجامِ برجام گرفته تا نمرات امتحان و انتخاب واحد ترم آینده .
موضوع روز ما تحریم است و گرانی و مذاکره با آمریکا در حالی که باید موضوع امروز و هر روز ما مولایمان باشد .
به راستی چند نفرمان هر روز به او سلام می کنیم و در طول روز به یادش هستیم ؟
می گوییم مهدی جان بیا که جهان در انتظار آمدن توست اما آیا راست می گوییم !؟
این دیگر چه انتظاریست وقتی کمتر از او یاد می کنیم و ظهورش دغدغه ی اصلی زندگیمان نیست ؟
اسم خودمان را گذاشته ایم سرباز امام زمان اما در خواندن دروس حوزه کاهلی می کنیم ، به راحتی غیبت می کنیم ، از هم کینه به دل می گیریم و…
و با این همه گناه ادعای سربازی حضرتش را هم داریم !
قدری به خود آییم و کمی آن سوتر از مرزها را بنگریم که چگونه سیاهی سیپد رو ملتی را شیعه می کند و در راه مولایش فرزندان عزیزش را قربانی می نماید و آن دیگری در سرزمین حجاز، سر می دهد تا به من و توی پر مدعا بفهماند سربازی امام زمان یعنی چه !
سربازان امام زمان ، سر دادن پیش کش !
بیایید حداقل در محافلمان مهدی فاطمه را یاد کنیم تا یادمان نرود وظیفه و راهمان را
و بدانیم که یادش ، آتش عشق را در دل شعله ور خواهد کرد
و دلی که عاشق مهدی شد تا رسیدن به خدا راهی ندارد
آری بی شک باید از مهدی به خدا رسید .
