طوبی

♥امام برای انسان ها، همدمی رفیق، و پدری مهربان و برادری همانند است.♥

♥امام به امّت خویش مهر می ورزد، همانند مادری که به فرزند خردسال خود مهربان و نیکوکار است♥

♥امام پناهگاه بندگان خدا در مصیبت ها و دشواری های عظیم است.♥

امام رضا علیه السلام اصول کافی، جلد یک صفحه 385

 استاد حسین انصاریان: در اینجا یکی از وقایع شگفت آوری را که من خود شاهد بوده ام و می تواند برای تاریخ درس عبرتی باشد ، نقل می کنم .

سه بردار جوان و درس خواندۀ مدرسه علوی ( که خیلی هم پرکار و فعال بودند ) به امام بسیار نزدیک شده بودند . آنها موقع سخنرانی ، سالن را مرتب می کردند ، برای امام صندلی می گذاشتند و … این سه برادر انقلابی ، پس از چندی (سال 1360) به جرم محاربه با جمهوری اسلامی ، به اعدام محکوم شدند . آنها از اعضای فعال و موثر گروهک منافقین بودند .

به این دلیل است که سفارش زیادی شده که تا می توانید برای عاقبت به خیری دعا کنید . ارزش و اهمیت این دعا با دیدن چنین مواردی برای انسان روشن می شود .
در صدر اسلام نیز ما شاهد موارد زیادی از این قبیل هستیم که چگونه افرادی به درجات بسیار بالایی رسیدند ؛ ولی پس از مدتی و با پیش آمدن آزمایش الهی ، بسیار بد از آب درآمدند و عاقبت خود را تباه ساختند .

منبع: پایگاه اطلاع رسانی دفتر حضرت استاد حسین انصاریان

 ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

نه همين چشم به راه تو مسلمانانند

              عالمی را نگران كرده‌ای از غيبت خويش

آمد از غيبت تو ، جان به لب منتظران

             همه دادند ز كف حوصله و طاقت خويش

   ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

به چه مشغول کنم دیده و دل را!؟
که مدام دل تو را می طلبد،
دیده تو را می جوید

وقتی میان نفس و هوس جنگ می شود
شیطان دوباره دست به نیرنگ می شود
نقشه کشیده است، مرا دشمنت کند
با لشگر گناه هماهنگ می شود
دارد حنای توبه و شرمی که داشتم
پیشت عزیز فاطمه بی رنگ می شود
با هر گناه فاصله می گیرم از شما
کم کم وجب وجب، دو سه فرسنگ می شود
اشکم چه شد؟! به جان تو باور نداشتم
روزی دلم ز فرط حسد سنگ می شود
آقا ببخش، بس که سرم گرم زندگیست
کمتر دلم برای شما تنگ می شود!

تحلیلی روان­شناختی از تحولات صدر اسلام
جلسه سی‌وسوم؛ دنیا شبیه چیست؟

ماري نرم و کشنده

از امام کاظم‌ صلوات‌ الله‌ علیه نقل شده است که فرمودند:

مَثَلَ‏ الدُّنْيَا مَثَلُ‏ الْحَيَّةِ مَسُّهَا لَيِّنٌ وَ فِي جَوْفِهَا السَّمُّ الْقَاتِلُ يَحْذَرُهَا الرِّجَالُ ذَوُو الْعُقُولِ وَ يَهْوِي إِلَيْهَا الصِّبْيَانُ بِأَيْدِيهِمْ؛

دنيا مثل مار است که ظاهرش نرم و فریبنده، و در باطنش زهری کشنده است.

آن‌ هایی که مار را می‌ شناسند می‌ دانند حیوان خطرناکی است از آن فرار می‌ کنند اما بچه‌ ها که نمی‌ دانند می‌ روند با آن بازی می‌ کنند.

یعنی کسانی که خیلی به دنیا مشغول می‌ شوند بچه‌ هایی هستند که نمی‌ دانند دنیا چیست.

خیال می‌ کنند چیز خیلی ارزنده‌ای است و خیلی ارزش دارد، اما آن‌ هایی که عاقلند می‌ فهمند که این ظاهرش است و در درونش سم کشنده است.

ادامه »

پروازت ای پرنده! زمین را مزار کرد

کاری بعید بود، ولی روزگار کرد
تقویم سال‌های مرا بی بهار کرد
صبر تو پشت حضرت ایوب را شکست
چشم تو ابر معجزه را شرمسار کرد
تابوت بی قرار تو بر دست های ابر
پروازت ای پرنده! زمین را مزار کرد
پروازت ای پرنده‌ی زخمی! در آینه
باد و تگرگ و پنجره را بی قرار کرد

شب بود و راه بود و شب چاه بود و ماه
مولا گریست، حنجره را داغدار کرد
هرگز ندید آینه‌ای، داغ رفتنت
با چشم‌های ابری مولا چکار کرد
مولا فقط برای شب چاه، تا سحر
داغ نبودِ چشم تو را آشکار کرد
حتّی پدر، بدون تو مادر! یتیم شد
محراب را نبودن تو سوگوار کرد

وقتی که نیست مدفن تو روی نقشه‌ها
باید گلایه نیز به پروردگار کرد
در اوج آسمان خدا بودی و کلاغ
روی زمین نشست و فقط قارقار کرد
مادر! مرا ببخش که جا ماندم از سفر
دنیا مرا به سفره‌ی ماندن دچار کرد
با تو که روزگار بدی کرد و بعد تو
با من هر آن چه کرد، همین روزگار کرد.

شاعر: هادی خورشاهیان